Τα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού είναι αρθρόποδα που ανήκουν στην τάξη των αραχνιδών, τα οποία διακρίνονται μόνο στο κλασικό μικροσκόπιο και παράγουν αλλεργιογόνα που μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα αλλεργίας στα ευαισθητοποιημένα προς αυτά άτομα. Τα αλλεργιογόνα των ακάρεων της σκόνης του σπιτιού είναι το συνηθέστερο αίτιο αλλεργίας που υπάρχει μέσα στην κατοικία, ανεξάρτητα του πόσο καθαρή είναι αυτή.

Το υπνοδωμάτιο αποτελεί το καλύτερο μέρος διαβίωσης των ακάρεων της σκόνης του σπιτιού και ιδίως το στρώμα, το οποίο εξασφαλίζει τις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και ανάπτυξης των ακάρεων της σκόνης του σπιτιού, καθώς εκεί υπάρχει κατάλληλη θερμοκρασία, υγρασία και τροφή για την ανάπτυξή τους. Καλές φωλιές ακάρεων είναι επίσης τα μαξιλάρια, οι κουβέρτες, οι τάπητες, μοκέτες και οι υφασμάτινες ταπετσαρίες. Τα θηλυκά ακάρεα παράγουν 25-50 αυγά και η κάθε καινούργια γενιά τους αναπαράγεται κάθε τρεις εβδομάδες. Μετά από αυτό γίνεται κατανοητό γιατί τα στρώματα περιέχουν τεράστιο αριθμό ακάρεων, νεκρών σωμάτων τους και αλλεργιογόνων τους.

Ποιοι παράγοντες καθορίζουν την παρουσία των ακάρεων της οικιακής σκόνης σ’ ένα σπίτι;

Όπως έχει διαπιστωθεί, τα μόνιμα χαλιά και οι μοκέτες (από τοίχο σε τοίχο)  φιλοξενούν σημαντικά μεγαλύτερο αριθμό ακάρεων σε σύγκριση με τα ξύλινα πατώματα ή τα πατώματα με πλακάκια. Σημαντικό επίσης ρόλο παίζει και το πέλος των χαλιών/μοκετών, με τα ακάρεα να δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στα χαλιά με μεγάλο και χαλαρό πέλος. Ο αριθμός των ακάρεων δεν μειώνεται σημαντικά με το συχνό και συστηματικό σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα.

Τα ακάρεα τρέφονται με την πιτυρίδα του ανθρώπου (νεκρά κύτταρα της επιδερμίδας που πέφτουν καθημερινά από το σώμα μας), έχουν ανάγκη τη θερμότητα του ανθρώπινου σώματος και επιζητούν την υγρασία επειδή το σώμα τους αποτελείται κατά 75-80% από νερό.

Έτσι τα στρώματα των κρεβατιών αποτελούν το ιδανικό μικροπεριβάλλον για την ανάπτυξή τους. Ο αριθμός των ακάρεων σε ένα στρώμα 5ετίας μπορεί να είναι από 5.000 έως 15.000 ακάρεα ανά τετραγωνικό εκατοστό στρώματος!

Τα αλλεργιογόνα των ακάρεων προέρχονται κυρίως από τα περιττώματά τους τα οποία εισπνέονται από τους ευαισθητοποιημένους ασθενείς οι οποίοι στη συνέχεια εκδηλώνουν τα ανάλογα συμπτώματα.